Tuż po wkroczeniu do miejscowości Sokal, Niemcy urządzili wraz z Ukraińcami serię krwawych pogromów skierowanych przeciw Żydom. W maju 1943 roku, podczas ostatecznej likwidacji miejscowego getta, uciekło z niego 13 osób , 3 mężczyzn, 5 kobiet i 5 dzieci. Po kilku dniach trafili oni do domu Franciszki Halamajowej, która mieszkała na obrzeżach miasta. Ta ostatnia, wraz ze swą córką, zorganizowała dla nich kryjówkę, gdzie pozostali aż do wyparcia Niemców. Franciszka pozostawała ze swymi podopiecznymi bez względu na fakt, iż inni Polacy wyjeżdżali z powodu mordów na ludności polskiej dokonywanych przez Ukraińców. Dzięki ich poświęceniu uratowały się następujące osoby: Dawid Kindler z żoną i dwojgiem dzieci, Mosze Maltz z żoną i synem, dwie siostry Maltza i córka jednej z nich, oraz Dawid Kram z żoną i synem. Po wojnie część uratowanych wyjechała do Izraela, część do USA, zaś Halamajowa przeniosła się do centralnej Polski.
Franciszka Halamajowa z córką Heleną zostały uhonorowana tytułem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata w roku 1984.
ranciszka Halamaj z córką Heleną mieszkały we wsi w okolicach miasta Sokal (Lwowskie). Uratowały one: Dawida Kindlera z żoną i dwójką dzieci – Simchą i Eliahu, Mosze Maltza z żoną i synem Szmuelem, dwie siostry Maltza i córkę jednej z sióstr oraz Dawida Krama z żoną i synem. Po wojnie jeden z ocalonych wyjechał do Izraela, pozostali do USA.
W 1984 r. Franciszka Halamaj i Helena Halamaj-Liniewska otrzymały tytuły Sprawiedliwych.