Andrzej i Ewelina Koniarscy, mieszkali w czasie wony w Popielowie (powiat Węgrów). Przygarnęli żydowskie niemowlę. Wkrótce miejscowa policja zaczęła od nich wymuszać pieniądze, a gdy się skończyły Koniarski został pobity i zmuszony do ucieczki. Później wędrowali od wioski do wioski utrzymując się z dorywczej pracy. Po wojnie oddali chłopca do żydowskiej instytucji, potem został adoptowany, nadano mu imię Wiesław.
W 1990 r. Koniarscy otrzymali tytuły Sprawiedliwych.