Kilka dni przed likwidacją getta w Podhajcach (okolice Tarnopola w Galicji Wschodniej) Beniamin Szer poprosił Tęczyńskiego Janusza, Polaka, oraz Ukraińca o nazwisku Kiefor o pomoc w ukryciu jego rodziny poza gettem. Miejsce zostało przygotowane, ale Beniamin Szer został zamordowany w getcie, zaś jego żona z dziećmi zesłana do obozu pracy. Dopiero po jakimś czsie udało jej się uciec i wrócić do miasta. Wraz z jednym dzieckiem zatrzymała się u rodziny Kieforów, zaś drugie dziecko, syn o mieniu Maks, ukrył się u Tęczyńskiego. Przez prawie rok otoczony był troskliwą opieką. Latem 1942 roku Zbigniew i Bronisława Gąska, zamieszkali w Podhajcach, przyjęli do siebie 13-letnią dziewczynkę, Sylwię Andach, uciekinierkę getta w Stanisławowie, zaopatrzoną w fałszywe dokumenty na nazwisko Janiny Jaśkiewicz. Wiedząc kim jest troskliwie się nią opiekowali. Bronisława uczyła ją polskiego. Rok później wysłali ją do Lwowa do swoich przyjaciół, u których spędziła kilka miesięcy. Wiosną 1944 roku wyjechała na roboty do Niemiec jako Polka. Przeżyła wojnę.
Janusz Tęczyński został uhonorowany tytułem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata w roku 1991.
Zbigniew Barszczów Bronisława Gąska zostali uhonorowani tytułem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata w roku 1981.